دانشگاه عالی دفاع ملی ناشر: دانشگاه عالی دفاع ملی فصلنامه نگرش مدیریت راهبردی 3060-5865 3 4 2025 12 22 The Transparency Paradox in Iran’s Governance: Interactive Modeling of E-Government, Human Development, and Perceived Corruption on Government Effectiveness تناقض شفافیت در حکمرانی ایران: مدل‌سازی تعاملی دولت الکترونیک، توسعه انسانی و ادراک از فساد بر اثربخشی دولت 145 170 4052 FA علی اصغر عبدشاهی دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. حجت وحدتی دانشگاه لرستان Journal Article 2025 11 13 Inefficiency of the administrative system, weak transparency, and the persistence of corruption are among the most significant obstacles to enhancing government effectiveness in Iran, with profound consequences for governance, institutional trust, and systemic resilience. The aim of this research is to model the interactive and non-linear relationships among three key components e-government, the Human Development Index, and perception of corruption, in order to provide a data-driven framework for policy optimization. To this end, data from the period 2010 to 2024 were collected from international statistical databases and analyzed using Response Surface Methodology. The results indicate that human development is the strongest driver of government effectiveness, and without the enhancement of human capital, no technological transformation leads to sustainable effectiveness. Furthermore, e-government has an exponential effect on effectiveness, but this effect remains sustainable only when synergized with institutional integrity and human development. The most important finding of the research is the explanation of the "transparency paradox" in the Iranian context; meaning that although concrete anti-corruption measures improve institutional performance, their extensive and directional media coverage can increase the perception of corruption and undermine public trust. This gap between actual performance and public perception highlights the necessity of institutionalizing "public perception management alongside performance management" as a key governance strategy. In addition, the discrepancy between actual and model-predicted values indicates the role of exogenous factors such as sanctions and inflation in weakening government effectiveness.  هدف این پژوهش، مدل‌سازی تعاملی و غیرخطی میان سه مؤلفه کلیدی دولت الکترونیک، شاخص توسعه انسانی و ادراک از فساد، به منظور ارائه الگویی داده‌محور برای بهینه‌سازی سیاست‌گذاری است. بدین منظور، داده‌های دوره ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ از پایگاه‌های آماری بین‌المللی گردآوری و با بهره‌گیری از روش سطح پاسخ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که توسعه انسانی نیرومندترین پیشران اثربخشی دولت است و بدون ارتقای سرمایه انسانی، هیچ تحول فناورانه‌ای به اثربخشی پایدار نمی‌انجامد. همچنین دولت الکترونیک دارای اثر تصاعدی بر اثربخشی است، اما این اثر تنها در صورت هم‌افزایی با سلامت نهادی و توسعه انسانی پایدار می‌ماند. مهم‌ترین یافته پژوهش، تبیین پدیده «تناقض شفافیت» در بستر ایران است؛ بدین معنا که گرچه اقدامات واقعی ضدفساد موجب بهبود عملکرد نهادی می‌شوند، اما بازتاب رسانه‌ای گسترده و جهت‌دار آن‌ها می‌تواند ادراک فساد را افزایش داده و اعتماد عمومی را تضعیف کند. این شکاف میان عملکرد واقعی و برداشت اجتماعی، ضرورت نهادینه‌سازی «مدیریت ادراک عمومی هم‌پای مدیریت عملکرد» را به عنوان یک راهبرد حاکمیتی برجسته می‌سازد. افزون بر آن، اختلاف میان مقادیر واقعی و پیش‌بینی‌شده مدل، بر نقش عوامل برون‌زا همچون تحریم و تورم در تضعیف اثربخشی دولت دلالت دارد. https://pmr.sndu.ac.ir/article_4052_c979877e8694b4d5f80c756e7801739a.pdf