دانشگاه عالی دفاع ملی ناشر: دانشگاه عالی دفاع ملی فصلنامه نگرش مدیریت راهبردی 3060-5865 4 2 2026 06 22 Identifying the Barriers and Capabilities of Sports Diplomacy of The Police شناسایی موانع، معضلات و قابلیت‌های دیپلماسی ورزشی فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران 133 154 4134 FA اکبر بختیاری باباپیری مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران معصومه حسینی مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی وعلوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2025 12 03 Background and Objective: As a critical component of public diplomacy after formal relations, sports diplomacy uses the universal language of sport as a powerful tool for national communication. The goal of this research was to identify the barriers and capabilities of FARAJA’s sports diplomacy.<br />Methodology: This was a qualitative-applied study using theme analysis and an inductive approach. Participants included officials from the Ministry of Sports, university professors, Foreign Ministry experts, armed forces managers, and police sports champions. Sixteen semi-structured interviews were conducted using purposive sampling until theoretical saturation was reached. Dependability, transferability, and inter-subject agreement were used to ensure validity and reliability.<br />Findings: 318 codes were extracted, categorized into 17 main categories and 131 sub-categories, comprising Barriers/Problems (6 concepts, 49 items) and Capabilities (11 concepts, 82 items) for developing sports diplomacy.<br />Discussion and Conclusion: Identified Barriers included policymaking, cultural, economic, political, structural, procedural factors, and the commanders' mindset. Key Capabilities included international identity and status, foundations of diplomacy, sports infrastructure, national pride, opportunity creation, capacity building, and management/planning. Strategic action is needed to leverage these capabilities and overcome barriers for significant diplomatic outcomes. زمینه و هدف: دیپلماسی ورزشی به عنوان یکی از زیرشاخه‌های دیپلماسی عمومی، ، پس از روابط رسمی، از مهم‌ترین مؤلفه ارتباطی میان کشورها محسوب می‌شود. ورزش به عنوان یک زبان جهانی، به دولت‌ها اجازه می‌دهد تا از آن به عنوان یک ابزار قدرتمند و مؤثر برای تقویت دیپلماسی عمومی استفاده کنند، به همین جهت هدف پژوهش حاضر شناسایی موانع و قابلیتهای دیپلماسی ورزشی فراجا بوده است.<br />روش: پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای کیفی-کاربردی باروش تحلیل مضمون و با رویکرد استقرایی بوده، که مشارکت‌کنندگان مسئولان وزارت‌ورزش، اساتید دانشگاه، کارشناسان وزارت‌خارجه، مدیران نیروهای مسلح و قهرمانان ورزش پلیس بوده است؛ نمونه‌های آماری به‌روش هدفمند گزینش وپس از انجام مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و رسیدن به اشباع نظری تعداد 16 مصاحبه بعنوان منبع پژوهش انتخاب گردید. بمنظور سنجش روایی از روش اطمینان‌پذیری و تعمیم‌پذیری و بمنظور سنجش پایایی از روش توافق درون‌موضوعی استفاده شد.<br />یافته: برمبنای یافته‌های تحقیق تعداد 318 کد مستخرج، از مصاحبه‌های صورت گرفته تحت 17 مقوله اصلی و 131 زیر مقوله شامل موانع، معضلات (6 مفهوم و 49 گویه) و قابلیتها (11 مفهوم و 82 گویه) جهت توسعه دیپلماسی ورزش فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران ارائه گردید.<br />بحث و نتیجه‌گیری: موانع و معضلات توسعه دیپلماسی پلیس شامل سیاست‌گذاری، عوامل فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، ساختاری و فرایندی، نگرش و تفکر فرماندهان عنوان شد و همچنین، هویت و جایگاه بین‌المللی، مبانی دیپلماسی، قابلیت‌های دیپلماسی ورزشی، الزامات توسعه دیپلماسی، زیرساخت‌های ورزشی، غرور ملی، فرصت‌سازی و افزایش بهره‌وری، ارتباطات سازمانی، توسعه توانمندی، نیروی انسانی، و مدیریت و برنامه‌ریزی به عنوان قابلیت های پلیس ذکر گردیدند.